Home » Środki na pasożyty, odrobaczenie, oczyszczanie i odchudzanie

Środki na pasożyty, odrobaczenie, oczyszczanie i odchudzanie

pasożyty

Ostatniego czasu mamy do czynienia z prawdziwym wysypem produktów, które przynajmniej w teorii, mają odtruwać organizm i sprawić, że możemy pozbyć się niechcianych gości – pasożytów. Samo zagrożenie zdrowia, ze strony wszechobecnych pasożytów, jest faktem, ale czy możemy pozbyć się ich naturalnymi, szerokodostępnymi środkami bez recepty?

Co pasożyty robią w ludzkim organizmie?

Pewne jest to, że nie próżnują. Wielu z nas nie zdaje sobie sprawy z tego, że nasze ciało stanowi pożywkę dla różnych organizmów, takich jak wspomniane pasożyty, od odmian mikroskopijnej wielkości (wirusy, bakterie, grzyby, pierwotniaki) do kilkumetrowych, jak robaki, na przykład tasiemiec. Zgodnie z definicją, pasożytami są organizmy zwierzęce lub roślinne, które do życia i pozyskania pokarmu wykorzystują inne żywe organizmy. Ludzi najczęściej atakują pasożyty zwierzęce, a nauka wyróżnia parę tysięcy odmian pasożytów wewnętrznych, czyli przebywających wewnątrz organizmu człowieka.
Należy wspomnieć, że pasożyty towarzyszyły ludziom od zawsze. Obecnie, jak twierdzi Światowa Organizacja Zdrowia, tylko jedna osoba na dziesięć nie jest nosicielem pasożytów. Głównie problem dotyczy krajów rozwijających się, jednak nawet w państwach zamożnych, co trzeci mieszkaniec jest zarażony pasożytami. Wśród nich są zarówno dzieci, jak i dorośli, bogaci i biedni. Według najnowszych badań epidemiologicznych, wyniki których zaskoczyły nawet specjalistów, można przypuszczać, że robaki w organizmie występują u 80 % dorosłej ludności. I to bez różnicy płci, bez względu na granice ekonomiczne bądź geograficzne. Ponadto zarazić się pasożytami można wszędzie: w domu, pracy, na wakacjach, w środku dużego miasta i na łące.

człowiek zarażony pasożytami

Zakażenie człowieka pasożytami Dirofilaria (rodzaj glisty).

Rodzaje pasożytów zagrażających człowiekowi

Badania dowodzą, że 80-90 procent dzieci zmaga się z owsikami. Z kolei prawie każde dziecko choruje także na lambliozę. Zaś 1–18 procent populacji Polaków zarażonych jest glistą ludzką, choć w niektórych grupach wiekowych, zwłaszcza wśród najmłodszych, problem ten może być jeszcze większy. Niestety w Polsce coraz większym problemem jest bąblowica wielojamowa – alweokokoza, która wywoływana jest przez pasożyta Echinococcus multilocularis.

Pasożyty dzieli się na:

  • Pierwotniaki m.in. lamblia, rzęsistek, pełzak, organizmy podróżujące w strumieniu krwi, infekujące wszystkie części ciała.
  • Obleńce m.in. nicienie, tęgoryjce, które zagnieżdżają się w jelitach, układzie limfatycznym, trzustce, sercu, płucach, wątrobie o różnych rozmiarach od 0,2 do 35 cm.
  • Przywry m.in. motylice krwi, wątroby, płuc, nerek, pęcherza o wielkości ok.1,5 – 2 cm.
  • Tasiemce bydła, świń, psów, ryb do 11 metrów.

Choroby wywołane pasożytami

Tasiemiec nieuzbrojony, którego żywicielem pośrednim jest bydło rogate zaraża człowieka, przez spożycie zakażonej wołowiny. Larwy przedostają się do przewodu pokarmowego i w jelicie cienkim rozpoczynają dalszy rozwój. W organizmie człowieka tasiemiec może żyć tak długo, jak długo żyje sam żywiciel. Osiąga długość do 10 metrów. Pasożytowanie tasiemca w organizmie człowieka prowadzi do ogólnego osłabienia, bólów brzucha, nudności, utraty apetytu, chudnięcia, niedokrwistości. Pacjenci skarżą się również na: pokrzywkę i biegunkę,bóle kolkowe i powikłania przypominające niedrożność przewodu pokarmowego, dróg żółciowych, przewodu trzustkowego lub też zapalenie wyrostka robaczkowego.

Tasiemiec uzbrojony (długość 2-4 m), którego żywicielem pośrednim jest świnia, dostaje się do organizmu ludzkiego przez spożycie zarażonej wieprzowiny. Jaja mogą również przenosić się z człowieka na człowieka przez zakażone nimi ręce, żywność, czy wodę. Larwy, które przedostały się do żołądka, mogą dotrzeć do naczyń krwionośnych, a za ich pośrednictwem trafić np. do mózgu lub gałek ocznych, te sytuacje uznaje się za wyjątkowo niebezpieczne. Objawami obecności tasiemca uzbrojonego są osłabienie, bóle brzucha, nudności i wymioty. Jeśli pasożyt zajął inne narządy spoza przewodu pokarmowego, objawy bytowania będą zależały od jego lokalizacji. Można więc przy zarażeniu mózgu spotkać uporczywe bóle głowy, padaczkę i inne objawy występujące przy guzach mózgu.

Glista ludzka wywołująca glistnicę, to robak o długości 25-40 cm. Jaja wydalane z kałem osoby zarażonej zawierają taką formę zarodka, która nie jest zdolna do zarażenia. Jednak po 6-tygodniowym rozwoju poza ustrojem, w wodzie lub wilgotnej glebie powstaje larwa, która po ok. 9-10 dniach od połknięcia przenika w płucach do pęcherzyków, a stamtąd do oskrzelików, oskrzeli, tchawicy, gardła, przełyku, żołądka i wreszcie do jelita cienkiego, gdzie żyją dorosłe osobniki. Reakcja człowieka na obecność glisty zależy od wrażliwości osobniczej. Zdarza się, że jedna glista wywołuje poważne objawy w postaci uporczywej pokrzywki, zaburzeń nerwowych, jelitowych. W przebiegu glistnicy objawy chorobowe mogą być wywołane przez wędrujące larwy oraz dorosłe nicienie przebywające w jelicie. Objawami obecności glisty w ludzkiej w organizmie są: wzmożona pobudliwość nerwowa, zaburzenia snu, uporczywy ból gardła, bóle w różnych obszarach brzucha nie zawsze związane z jedzeniem, wzdęcia lub uporczywe zaparcia, duszność spoczynkowa bądź wysiłkowa, bóle w rzucie wątroby, odbijanie goryczą bądź puste, uczucie ssania w jamie brzusznej ,postępujące wychudzenie, niedokrwistość, obniżenie ogólnej aktywności.

Owsiki powodują owsicę i są najbardziej rozpowszechnionymi pasożytami, zwłaszcza u dzieci. Robaki te długości kilku milimetrów przysysają się do ścian jelita. Dorosłe już samice rozmnażają się, składając jaja w fałdach skóry w okolicy odbytu. Owsiki u dorosłych występują na całym świecie, a zarazić się nimi bardzo łatwo. Owsiki w nocy spędzają sen z powiek, mogą stać się przyczyną braku apetytu, powodują drażliwość, zakażenia bakteryjne skóry w okolicach odbytu, stany zapalne zewnętrznych żeńskich narządów płciowych, a niekiedy nawet zapalenie wyrostka robaczkowego. Proces rozwoju owsików jest prosty, pasożyty dojrzewają ok. 3 tygodni, a okres ich życia wynosi średnio do 2 miesięcy.

Węgorek jelitowy, który wywołuje węgorzycę, bytuje w organizmie człowieka, owiec, świń, bydła, żab, psów, a nawet w roślinach. Niestety drogą zarażenia jest skóra, przez którą wnika larwa węgorka, aby z krwią przedostać się do serca, następnie do płuc, tchawicy, gardła, gdzie zostaje połknięta i przez przełyk, żołądek trafia do jelita cienkiego. Wędrówce larwy towarzyszą różne objawy  towarzyszą przenikaniu przez skórę: obrzęk, zaczerwienienie i bolesność w miejscu wniknięcia larwy. Z kolei objawami towarzyszącymi obecności larw w płucach są zapalne tchawicy, oskrzeli i płuc. Larwa zagnieżdżona w jelitach powoduje bezsenność, drażliwość, brak apetytu, bóle brzucha, biegunkę, anemię, spadek masy ciała, aż do ciężkiego wyniszczenia organizmu. Larwy węgorka mogą zagnieździć się także w pęcherzyku żółciowym, sercu, nerkach czy mózgu.

Włosogłówka to robak w kształcie nitki długości do 5 cm powodujący włosogłówczycę. Jaja wydalone z kałem nie wywołują zarażenia, lecz w wilgotnej i ciepłej glebie dojrzewają, a w ich wnętrzu powstają larwy. Włosogłówka żyje ponad 12 miesięcy. Po 60-70 dniach od zakażenia samica jest w stanie wydalić ok. 3-20 tys. jaj, które w ciągu kilku tygodni rozwijają się w glebie do postaci inwazyjnej. Człowiek może zarazić się spożywając produkty zanieczyszczone jajeczkami zawierającymi rozwinięte larwy. W zarażeniu, często pośredniczą muchy, przenoszące jajeczka z larwami z odchodów i gleby na produkty spożywcze. Przy małej intensywności inwazji choroba może przebiegać bezobjawowo, w poważnych przypadkach objawia się się częstym i bolesnym oddawaniem płynnych stolców ze śluzem i krwią; może pojawić się wypadanie odbytnicy. U dzieci może wystąpić ciężka niedokrwistość niedoborowa, brak apetytu, zahamowanie wzrostu i spadek masy ciała oraz opóźniony rozwój poznawczy. Mogą również wystąpić objawy skórno-alergiczne, rozdrażnienie, bezsenność, bóle głowy i ogólne osłabienie.

Anisakioza jest inwazją nicieni z rodziny Anisakidae, które rozwijają się kolejno w morskich skorupiakach, rybach i ssakach i są dość pospolite w wielu rejonach świata. Człowiek zaraża się spożywając surowe zarażone ryby morskie np. zielone śledzie lub sushi. Larwy wielkości 2 cm, penetrują błonę śluzową żołądka powodując kurczowe bóle brzucha i wymioty. Objawy widoczne są już w kilka godzin po spożyciu ryb. Niestety Anizakidoza, to choroba naśladująca zatrucie pokarmowe lub zwykłą niestrawność, czasami zapalenie wyrostka robaczkowego. Nicienie bytują w żołądku i jelitach człowieka, powodując obrzęk śluzówek jelit, przez co tworzą się nadżerki. Objawami są gorączka, nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunka, obecność krwi w stolcu. Dolegliwości pojawiają się w 7-8 dni po spożyciu zarażonych nicieniami ryb.

Włosień kręty prowadzi pasożytniczy tryb życia podczas każdego swego stadium rozwojowego. Bez względu na żywicieli pasożyt ten atakuje dwa narządy: przewód pokarmowy oraz tkankę mięśniową. Do zarażenia włośniem dochodzi przez zjedzenie zarażonego mięsa. Niestety standardowe gotowanie mięsa nie chroni przed zarażeniem. Na szczęście nie jest możliwe zarażenie od chorej osoby. Larwy włośnia nie osiągają u człowieka dojrzałości i lokalizują się w mięśniach, gdzie ulegają otorbieniu i zwapnieniu. Pierwsze objawy zarażenia występują w 5-6 dniu i są to: alergia, stan podobny do grypy, ból w sercu i stawach, wysoka gorączka, bolesność mięśni, bóle brzucha, uczucie rozbicia, dreszcze, bóle głowy i wysypka (czasami).

(Żródło: http://www.lekinapasozyty.pl/)

Co pomoże, odrobaczy i wyleczy chory organizm?

Przechodząc do sedna, przyjrzyjmy się dostępnym lekom bez recepty. Popularnymi sprzymierzeńcami w walce z pasożytami są produkty roślinne silnie działające przeciw wielu gatunkom pasożytów. Są to: piołun, glistnik, żurawina, pestki z dyni, wrotycz, goździki goździkowca korzennego. Z warzyw: burak, kapusta, marchew, czosnek, cebula, por, rzodkiew i szczaw. Z przypraw poleca się: koper włoski, goździki, pieprz kajeński, imbir, szałwię, chrzan i tymianek, oraz migdały, wodorosty i śliwkę umeboshi.

Z powyższych składników komponuje się dosyć skuteczne środki na odrobaczenie organizmu. Przyjrzyjmy się, co zawierają:

detoxicDetoxic – środek sprzedawany wysyłkowo, zawiera 20 ziół, z których na uwagę zasługuje krwawnik pospolity, który wpływa pozytywnie na procesy trawienne. odtruwa i oczyszcza jelita. Z kolei centuria pospolita aktywizuje pracę wątroby i poprawia przepływ żółci w drogach żółciowych. Środek niestety nie należy do najtańszych, ale ma dużo pozytywnych opinii osób, które ponownie po niego sięgneły. Zobacz szczegóły >

 

 

CaliVita ParaProtexCaliVita ParaProtex – zawiera czerwony jaśmin, który od dawna wykorzystywane są przez ludność Indii do wytwarzania maści na zmiany skórne wywołane pasożytami. Z kolei komosa piżmowa jest rośliną o silnych właściwościach przeciwrobaczych.

 

 

para farmPara Farm – zawiera ziele piołunu i korzeń omanu. Pierwszy stosowany przy zwalczaniu pasożytów skóry (wszy, świerzbowce) oraz owsików, gdyż działa na nie toksycznie. Z kolei korzeń omanu zawiera związek – heleninę o silnym działaniu antybakteryjnym, antygrzybiczym, przeciwnowotworowym oraz przeciwzapalnym.

 

 

Jak widać produktów na odrobaczenie, które są warte uwagi nie jest wiele, a i cena nie jest niska. Producenci twierdzą, że spowodowane jest to tym, że wyciągi z ziół, które mogą zostać dopuszczone do produkcji muszą spełniać surowe wymogi dotyczące uprawy, która musi znajdować się z dala od miejskich zanieczyszczeń, a takich miejsc, jak wiadomo, jest coraz mniej. Ponadto do uzyskania 1 litra wyciągu z krwawnika pospolitego potrzeba ok. 3 ton tego ziela.

Profilaktyka i zapobieganie zarażeniu pasożytami

 

mycie rąk

Żaden lek, czy cudowny środek, nie zastąpi częstego mycia rąk.

Jednak najlepszą i najtańszą metodą ustrzeżenia się przed pasożytami jest profilaktyka. Najlepszym środkiem zapobiegawczym jest przestrzeganie podstawowych zasad higieny, częste mycie rąk, niepodawanie do jedzenia nieumytych owoców i warzyw. Należy wystrzegać się jedzenia surowych mięs i ryb. Warto oduczyć dziecko niezdrowego nawyku wkładania brudnych palców do buzi. Należy utrzymywać czystość w otoczeniu zwierząt domowych – usuwać odchody psów i kotów, pielęgnować sierść zwierząt, nie karmić ich surowym mięsem, a zwierzęta przebywające na dworze regularnie poddawać zabiegom odrobaczenia. Ponadto ważne jest nie nawożenie roślin kałem ludzkim, nie picie nie przegotowanej wody, oczyszczanie wody przeznaczonej do picia, okresowa kontrola lekarska, umiejętnie prowadzone akcje propagandowe i uświadamiające.

Należy pamiętać, że prezentowane środki nie są lekami, są suplementami. W przypadku kłopotów ze zdrowiem, należy skonsultować się z lekarzem.

Żródła: Janet Moore: Wprowadzenie do zoologii bezkręgowców. Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, 2011., Henry George Liddell, Robert Scott:A Greek-English Lexicon, on Perseus Digital Library. Henry George Liddell, Robert Scott: A Greek-English Lexicon, on Perseus Digital Library. Józef Razowski: Słownik entomologiczny. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1987.